ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ - ΚΑΙΝΟΥΡΙΑ ΒΙΒΛΙΑ

    Μέσα Μαΐου του 2015 κι εμείς τώρα ενημερώνουμε το blogaki μας.
Τι να κάνουμε; Τώρα μας ήρθε η έμπνευση και η όρεξη. Γιατί όλα θέλουν όρεξη για να προχωρήσουν και να γίνουν σωστά (όσο αυτό είναι δυνατόν).
Φυσικά θα σας ενημερώσουμε για όλες τις φετινές μας δράσεις και η αργοπορία μας έχει το καλό ότι τα προγράμματα που ασχοληθήκαμε έχουν σχεδόν ολοκληρωθεί. Έτσι η εικόνα που έχουμε είναι συνολική και αυτήν θα αποτυπώσουμε και στη σελίδα μας.

Έκτη τάξη φέτος και . . .

   Στην αρχή της χρονιάς, παράλληλα με το πρόγραμμα Διατροφής που δουλέψαμε στην Ευέλικτη Ζώνη, σκεφτήκαμε να διαβάσουμε δύο βιβλία της Λένας Μερίκα που έχουν σχέση με το θέμα μας.
Το πρώτο που έχει τίτλο "Με κύμινο και αγάπη", ανέλαβαν να διαβάσουν τα αγόρια 
και το δεύτερο με τίτλο"Αγάπες τηγανιτές", ανέλαβαν να διαβάσουν τα κορίτσια. 
Η ανάγνωση βέβαια συμφωνήθηκε να γίνει στο σπίτι, στις διακοπές των Χριστουγέννων.


















   Στη συνέχεια άρχισε η ανάγνωση μέσα στην τάξη.
   Κάθε βδομάδα, μια φορά τα αγόρια και μια τα κορίτσια, διάβαζαν από ένα ή περισσότερα κεφάλαια και ανέθεταν στο αντίθετο φύλο μια δραστηριότητα εύκολη και διασκεδαστική (όσο ήταν δυνατόν).
   Έτσι φέρανε συνταγές φαγητών, φωτογραφίες από την παιδική τους ηλικία την ώρα που τρώγανε, έκαναν παρουσιάσεις στο Power Point, δημιούργησαν κόμικ, ζωγράφισαν πατατότουρτες ! ! !

   Μία απ' τις πιο ενδιαφέρουσες και διασκεδαστικές δραστηριότητες που σκεφτήκαμε για το πρόγραμμα της διατροφής ήταν η κατασκευή ενός επιδαπέδιου παιχνιδιού.
   Ναι, καλά διαβάσατε. Όχι επιτραπέζιου, επιδαπέδιου.
   Τα παιδιά το ζωγράφισαν κομμάτι κομμάτι και μάλιστα το έπαιξαν με τις μικρές τάξεις, πηγαίνοντας στο χώρο τους και διασκεδάζοντας παρέα.

  







   Αυτά το ένα τμήμα.
   Το άλλο δημιούργησε παιχνίδια στον υπολογιστή  με το πρόγραμμα hot potatoes, καθώς και ένα παιχνίδι αναγνώρισης τροφίμων και τα έπαιξαν με τους πιο μικρούς μαθητές του σχολείου μας, 
τα πρωτάκια.
 Όπως δείχνουν και οι φωτογραφίες, το καταευχαριστήθηκαν.

 Τέλος βρήκαμε λέξεις που χρησιμοποιούμε και έχουν τούρκικη καταγωγή και παραδεχτήκαμε ότι οι δύο λαοί έχουν πολλά κοινά στη γλώσσα και στη μαγειρική. 

Δεν καταφέραμε μέχρι τώρα να ολοκληρώσουμε τα βιβλία μέσα στην τάξη αλλά το σημαντικό είναι ότι τα γνωρίσαμε και μπήκαμε στη διαδικασία να ψάχνουμε μόνοι μας να βρούμε δραστηριότητες επεξεργασίας τους για να μας μείνουν στο μυαλό.

ΔΙΚΤΥΟ   ΦΙΛΑΝΑΓΝΩΣΙΑΣ 

( δεύτερη χρονιά)

 

   Πέρυσι ασχοληθήκαμε  με το βιβλίο του Σάκη Σερέφα "Ένας δεινόσαυρος στο μπαλκόνι μου" και ακολουθήσαμε το Σαύρο και το Γιάννη στις στάσεις τους στην πόλη μας. 
   Φέτος αποφασίσαμε να συνεχίσουμε τις στάσεις των δύο φίλων και σε άλλα σημεία-στάσεις της Θεσσαλονίκης όπως ο Λευκός Πύργος, ο Πύργος ΟΤΕ, τα Κάστρα, ο Πύργος του Τριγωνίου, οι φυλακές του Γεντί Κουλέ, η εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, η Στοά Μοδιάνο, το άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, η Παραλία (παλιά και νέα ), το Λιμάνι κ.ά.
   Οι ομάδες ανέλαβαν παρουσιάσεις για τα μνημεία, κυρίως με Power Point αλλά και ζωγραφιές, κόμικ και θεατρικά.
   Οι παρουσιάσεις δεν άρχισαν ακόμη γι' αυτό δεν έχουμε υλικό να παρουσιάσουμε. Πιστεύω πως μέχρι το τέλος της χρονιάς θα τα  έχουμε στα χέρια μας για να τα δημοσιεύσουμε.
Διαβάσαμε ένα απόσπασμα από ένα βιβλίο 
της Θέτης Χορτιάτη " Ο δάσκαλος με το βιολί και τ' αστέρι" 
                                                                                                          που αναφέρεται στη Θεσσαλονίκη.

 Το απόσπασμα αυτό είχε κι ένα όμορφο ποίημα 
που μας ενέπνευσε να γράψουμε τα δικά μας ποιήματα 
για την όμορφη πόλη μας.
 



   Παίζοντας το παιχνίδι του καταιγισμού των λέξεων,γεμίσαμε τον πίνακα με λέξεις που μας έρχονται στο νου όταν ακούμε το όνομα της πόλης μας. Αυτές οι λέξεις και φράσεις καθώς και το ποίημα της Θέτης Χορτιάτη, αποτέλεσαν τη βάση για τη δημιουργία των ποιημάτων μας, που άλλα ήταν σε ελεύθερο στίχο και άλλα με ομοιοκαταληξία, αλλά όλα αποτύπωναν με όμορφο τρόπο την ξακουσμένη και ιστορική Θεσσαλονίκη μας.
   Το αποτέλεσμα μας αποζημίωσε.
   Γράφτηκαν τέσσερα όμορφα ποιήματα (ομαδικά) που τα διακοσμήσαμε με κολλάζ τριγύρω ζωγραφίζοντας τις εικόνες που περιέγραφαν στους στίχους τους.

Τα ποιήματα του ΣΤ2΄

Όμορφη Θεσσαλονίκη


Θεσσαλονίκη όμορφη
του Θερμαΐκού γοργόνα
τα κάστρα σου κορώνα στα μαλλιά σου
η Καμάρα δαχτυλίδι στο δάχτυλό σου
ο Λευκός Πύργος το κάστρο των ονείρων σου
και η Εγνατία Οδός τα μακριά μαλλιά  σου.



Στο συντριβάνι λούζεσαι και στα ανάκτορα κοιμάσαι,                   
απ' την Αγια-Σοφιά περνάς και κάνεις το σταυρό σου.


Στην παραλία κολυμπάς και ερωτήσεις κάνεις
και αν σου απαντήσουνε σωστά την τύχη τους χαρίζεις.

Αυτή είναι η Θεσσαλονίκη μας ,
η πιο ωραία πόλη,
που εικοσιτρείς αιώνες στέκεται
σε όλες τις δυσκολίες.


  ( Παναγιώτα, Στέλλα, Μαρία, Μανουήλ, Σωτήρης )


                                                                                                                                                              

           Η Θεσσαλονίκη 

Θεσσαλονίκη μου γλυκιά
με κορώνα τα κάστρα σου 

στα όμορφα μαλλι

Ανέβα στον Πύργο το Λευκό

για ν' αγναντέψεις το Θερμαϊκό.

Αϊ Δημήτρης και Αγιά Σοφιά
τις καμπάνες τους χτυπούν
και είναι σαν να κελαηδούν.

Στα Λαδάδικα αν πας
πολλά και διάφορα θα φας.

Ροτόντα, Καμάρα και Ανάκτορα
το Γαλέριο μας θυμίζουν
μνημεία παλιά απ' τα χρόνια τα Ρωμαϊκά.

Θεσσαλονίκη ξακουστή
του Αλεξάνδρου η αδελφή 
και του Φιλίππου η κόρη. 
                  
            ( Θεοδόσης, Ζαχαρίας, Γιώργος, Απόστολος, Χριστίνα )
                                                                                                                                                                                          Θεσσαλονίκη
                                                        
                                                                              Θεσσαλονίκη ξακουστή
                                                                              του Αλεξάνδρου η αδελφή
                                                                              που κρατάει την πόλη τιμημένη

             

                                                               Στην Εγνατία Οδό,
                                                                             όλοι οι καλοί περνάνε
                                              τουρίστες μαύροι, λευκοί, ασιάτες και αφρικανοί,
                                                                             μαζί και οι Ευρωπαίοι.

                                                                            Στα Κάστρα, στον Θερμαϊκό
                                                                            όλοι μαζί μιλάμε,
                                                                            εμείς κι εσείς
                                                                στον κόσμο μας τον όμορφο θα πάμε.

                                                                            Τη θάλασσα θα δεις
                                                                            στο κέντρο άμα θα 'ρθεις,
                                                                            στα Λαδάδικα θα πας
                                                                            πολλά και διάφορα θα φας.

                                                                           Στην πλατεία Αριστοτέλους
                                                                           όλοι οι νέοι ξενυχτάνε
                                                                           και στις 5 το πρωί 
                                                                          στα σπίτια τους θα πάνε.  

                                                            ( Αναστάσης, Χάρης, Γκρισίλντα, Απόστολος, Κωνσταντίνα )

Η Θεσσαλονίκη

Θεσσαλονίκη μου γλυκιά
έχεις τόση ομορφιά
με τα κάστρα τα ψηλά                                                     
 που σε προστάτευαν στα χρόνια τα παλιά.


Καθαρός αέρας σε χτυπά
απ' τον Όλυμπο ψηλά.
Στα μπλε νερά του Θερμαϊκού
πλέουνε καράβια παντού.

Έχεις μνημεία πολλά
τα περισσότερα παλιά
αλλά και κάποια πιο καινούρια
πάντως όλα είναι σημαντικά. 
         
                    ( Λευτέρης, Νικόλας, Θεόφιλος, Νίκος, Δημήτρης ) 



 Τα παιδιά του άλλου τμήματος του ΣΤ1΄ έγιναν περιηγητές και αφού περιηγήθηκαν στα πιο σημαντικά μέρη της πόλης μας, έγραψαν ομαδικά ένα περιγιητικό κείμενο 
για τη Θεσσαλονίκη.
   Διαβάστε το . . .

  Τα δυο αδέρφια η Νίκη και ο Αλέξανδρος ζουν στην Κρήτη.

Ανυπομονούν να έρθει η μέρα που θα πραγματοποιηθεί το μεγάλο ταξίδι στην πόλη του παππού, τη Θεσσαλονίκη.

   Οι ετοιμασίες έχουν ξεκινήσει εδώ και αρκετές μέρες..

“Επιτέλους η πολυπόθητη μέρα του ταξιδιού έφτασε. Ο πατέρας αποφάσισε να ταξιδέψουμε με πλοίο γιατί φοβάται τα αεροπλάνα. Εμείς είμαστε ενθουσιασμένοι γιατί μας αρέσει να απολαμβάνουμε το δροσερό αεράκι και την καταγάλανη θάλασσα.

   Ο παππούς και η γιαγιά μας περίμεναν στο λιμάνι. Καθώς το πλοίο πλησίαζε το βλέμμα μας έπεσε πάνω στο Λευκό Πύργο. Επιτέλους θα τον βλέπαμε από κοντά. Στέκεται εκεί αιώνες σαν ακοίμητος φρουρός της πόλης.

Αφού λοιπόν συναντηθήκαμε καταλήξαμε στο σπίτι του παππού στην Άνω Πόλη. Από το μπαλκόνι του σπιτιού βλέπεις όλο τον κόλπο του Θερμαϊκού. Τη φετινή χρονιά δουλεύουμε ένα πρόγραμμα για την ιστορία των μεγάλων πόλεων της πατρίδας μας. Είναι η ευκαιρία μας να δούμε την πόλη από κοντά και να απολαύσουμε τις βόλτες μας στους δρόμους της. Η μητέρα πάντα έλεγε ότι ο  παππούς είναι μια μικρή εγκυκλοπαίδεια όσον αφορά την ιστορία της Θεσσαλονίκης. Ανέκαθεν του άρεσε να διαβάζει και να βρίσκει πληροφορίες για την αγαπημένη του πατρίδα.

Οι μέρες που θα μείνουμε είναι λίγες . Ο πατέρας έχει δουλειές και πρέπει να επιστρέψουμε γρήγορα έτσι από την επομένη μέρα αρχίσαμε τις ιστορικές διαδρομές Το πρώτο μνημείο που επισκεφθήκαμε ήταν τα κάστρα. Καθώς περπατούσαμε παράλληλα με το τείχος, ο παππούς δεν σταμάτησε να μιλά. Χτίστηκαν από τον Κάσσανδρο και έχουν ύψος 10,5 μέτρα. Το συνολικό τους όμως ύψος δεν έχει αποκαλυφθεί πλήρως. Οι πρώτες οχυρώσεις της πόλης ξεκίνησαν λίγο μετά την ίδρυσή της, τον 3^ο αιώνα μΧ. Ελάχιστες αρχαιολογικές έρευνες έχουν σωθεί για το αρχικό τείχος της πόλης. Ακούγαμε τον παππού να μιλά και θαυμάζαμε τα ψηλά τείχη. Περιεργαζόμαστε τα μικρά φυτά που φυτρώνουν  στις σχισμές που υπάρχουν σαν να θέλουν ακόμη και σήμερα να τα κυριεύσουν. Η φωνή του παππού γίνεται πιο έντονη και με ξυπνά. Το 1912 τα τείχη δεν εξυπηρετούσαν κανένα στρατιωτικό σκοπό, καθώς  ένα μεγάλο μέρος τους είχε καταστραφεί από τους Τούρκους. Καθώς άκουγα τη διήγηση, το μυαλό μου άρχισε να πλάθει εικόνες από τα παλιά. Όπως τότε που οι Σαρακηνοί πολιορκούσαν την πόλη πολεμώντας με λύσσα για να την κατακτήσουν. Σήμερα τα πολιορκούν τα αυτοκίνητα που σαν μυρμήγκια ανεβαίνουν μουγκρίζοντας οι μηχανές τους τη μεγάλη ανηφόρα

   Την Τετάρτη το πρωί αποφασίσαμε να κάνουμε επίσκεψη σε ένα από τα πιο γνωστά μνημεία της πόλης, την Καμάρα ή αψίδα του Γαλερίου  όπως ισχυρίζεται ο πολυδιαβασμένος παππούς μου. Μερικές φορές επιμένει σε κάποιες λεπτομέρειες και σε κουράζει με τις διορθώσεις που κάνει. Το μνημείο δε σώζεται ολόκληρο, ένα μέρος του το έχει καταπιεί η Εγνατία οδός. Ο σύγχρονος άνθρωπος δεν είχε εκτιμήσει την αξία του μνημείου λέει ο ξεναγός μας και κοιτάει λυπημένα τον δρόμο που είναι γεμάτος με αυτοκίνητα, τα οποία κορνάρουν λυσσασμένα , σαν να θέλουν να χαιρετήσουν το μνημείο. Η αξία του είναι μεγάλη. Ο Γαλέριος καθώς γύριζε θριαμβευτής από τη νίκη του εναντίον των Περσών έχτισε την Πύλη για να περάσει θριαμβευτής. Καθώς ακούω τις ιστορίες, ο Αλέξανδρος αρχίζει να μονολογεί. Εκατοντάδες εργάτες θα δούλεψαν για πολλές μέρες μέσα στον ήλιο και τη βροχή .  Άθελά μου, στο μυαλό μου σχηματίζεται η εικόνα ατελείωτων εργατών να μεταφέρουν υπομονετικά τα υλικά για να χτιστεί η πύλη. Ίσως πολλοί βασιλιάδες να είχαν την τιμή να περάσουν από κάτω.  Σήμερα πολλοί κάτοικοι περνούν από το σημείο χωρίς να δίνουν την παραμικρή σημασία. Πριν από χρόνια περνούσε από την πύλη το τραμ της πόλης . Σήμερα έχει καταργηθεί και αντικαταστάθηκε από τα ρυπογόνα λεωφορεία. Με τα καυσαέριά τους μαυρίζουν τα μάρμαρα και ταλαιπωρούν τους φρουρούς της πύλης, που είναι οι παραστάσεις που έχει επάνω και απεικονίζουν μάχες, λέει ο παππούς με μελαγχολία.

   Επόμενος σταθμός ο Λευκός Πύργος.

Στη σύγχρονη εποχή οι άνθρωποι, περνάνε δίπλα του αδιάφοροι χωρίς να τους νοιάζει η ιστορία του. Τα τελευταία χρόνια οι αρχαιολόγοι τον έχουν συντηρήσει. Ιδιαίτερα πολλές εργασίες συντήρησης έγιναν μετά το μεγάλο σεισμό του 1978 που συγκλόνισε όλη την πόλη. Στα χρόνια της τουρκοκρατίας χρησιμοποιούνταν σαν φυλακή.

 Δεν ήταν Λευκός.

 Το όνομα αυτό το πήρε όταν ένας Εβραίος τον ασβέστωσε με αντάλλαγμα την ελευθερία του. Ήταν οχυρωματικό έργο που κατασκεύασαν οι Οθωμανοί το 10ο αιώνα. Έχει 6 ορόφους και ύψος 34 μέτρα. Η περίμετρός του είναι 70 μέτρα.

Το 1912 μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, υψώθηκε η ελληνική σημαία στην κορυφή του. Εντύπωση μου κάνει το γεγονός που εκατοντάδες άνθρωποι στέκονται μπροστά του χωρίς να σηκώνει κανείς το κεφάλι του για να θαυμάσει αυτό το αγέρωχο μνημείο.
 Ο Αλέξανδρος φαντάζεται πως είναι πολεμιστής, φωνάζει: «Εχθρικός στόλος πλησιάζει, κλείστε τις πύλες. Φρουροί ανεβείτε στα τείχη». Σταμάτα να φωνάζεις δεν έχουμε πόλεμο. Σε ακούει και ο κόσμος. Οι τουρίστες τον βλέπουν χαμογελώντας.. Ένα μικρό καράβι ο Κωσταντής κατευθύνεται προς την Περαία ανεμίζοντας την ελληνική σημαία στην πρύμνη του. Μεταφέρει κόσμο στην απέναντι ακτή. Πόσο θα ήθελα να είμαι πάνω του και ‘γω.


  Ο παππούς μου υποσχέθηκε πως την επόμενη μέρα θα κάναμε αυτή τη βόλτα. Η παραλία είναι γεμάτη με καφετέριες. Σε μια από αυτές καθίσαμε να πιούμε ένα δροσιστικό αναψυκτικό και να ξεκουραστούμε.

Ο ακούραστος ξεναγός μας θέλει να πάμε οπωσδήποτε στη Ροτόντα. Ο παππούς άρχισε να μας λέει για μια ακόμη φορά τις ιστορίες του. Η Ροτόντα είναι κτίσμα, το οποίο προοριζόταν για μαυσωλείο του Γαλέριου. Τελικά μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό αφιερωμένο στον Άγιο Γεώργιο. Κτίστηκε γύρω στο 304  μ.Χ. Μας παρότρυνε να παρατηρήσουμε το μεγάλο ύψος και την στρόγγυλη οροφή που ήταν διακοσμημένη με ψηφιδωτά που τα περισσότερα ήταν κατεστραμμένα. Λίγα κομμάτια τους κατάφεραν να σώσουν οι αρχαιολόγοι. Καθώς βγαίναμε σταθήκαμε μπροστά στο μεγάλο μιναρέ που σώζεται μέχρι σήμερα. Είναι ένας από τους πολλούς οι οποίοι υπήρχαν και καταστράφηκαν μετά την ανταλλαγή των πληθυσμών κατά την περίοδο της Μικρασιατικής καταστροφής.  Ο Αλέξανδρος άρχισε να σχολιάζει τους τουρίστες από άλλες χώρες, οι οποίοι με μεγάλη προσοχή άκουγαν τους ξεναγούς που τους συνόδευαν. Δεν σταμάτησε να σχολιάζει και τους αλλοδαπούς μικροπωλητές, οι οποίοι πουλάνε αθλητικά παπούτσια γύρω από το μνημείο. Κουρασμένοι από την βόλτα, τα βήματα μας οδήγησαν σε ένα εστιατόριο κοντά στο λιμάνι. Η θέα της θάλασσας είναι μαγευτική  . Μεγάλα και μικρά πλοία έρχονται και φεύγουν ασταμάτητα μεταφέροντας εμπορεύματα από τα πέρατα του κόσμου. Καθώς τρώμε τα θαλασσινά που εμάς δεν μας αρέσουν και τόσο πολύ, ο παππούς ξεκινά:

«Αυτό το λιμάνι πάντοτε ήταν πολύ σπουδαίο.  Οι γείτονές μας, οι Βούλγαροι, ήθελαν ανέκαθεν να το κατακτήσουν. Πολλοί πόλεμοι έγιναν μέχρι να ελευθερωθεί η Θεσσαλονίκη. Ουφ, παππού σταμάτα. Το πατριωτικό σου ένστικτο μας κούρασε.  Λίγο αργότερα επιστρέψαμε στο σπίτι. Η μέρα ήταν αρκετά κουραστική.

Οι μέρες τελειώνουν όσο και αν έχουμε κουραστεί. Η μαγεία των μνημείων μας αποζημίωσε με το παραπάνω. Δυστυχώς όμως πρέπει αν πάρουμε το καράβι της επιστροφής.

Ελπίζουμε να μπορέσουμε να γυρίσουμε σύντομα.

                                                                            ( Ομαδική εργασία των μαθητών του ΣΤ1΄)

ΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΟ

   Την ιδέα για το δεύτερο βιβλίο μας την έδωσε η συμμετοχή μας στο "Δίκτυο Φιλαναγνωσίας"
 και η πρώτη συνάντηση με το Θεσσαλονικιό συγγραφέα Σάκη Σερέφα.

   Το βιβλίο του "Ένας δεινόσαυρος στο μπαλκόνι μου" που είναι ουσιαστικά μια περιήγηση στην παλιά και σύγχρονη πόλη μας, θα μας έδινε την ευκαιρία να μάθουμε πράγματα για την Θεσσαλονίκη και να συνδέσουμε τη δουλειά μας και με πολλά μαθήματα ( Γλώσσα, Ιστορία, Εικαστικά, Μουσική) ευχάριστα.   Έτσι ξεκινήσαμε να το δουλεύουμε!

  Από τις πρώτες κιόλας σελίδες μας έκανε εντύπωση ο ιδιαίτερος τρόπος γραφής του και μας έδωσε την ευκαιρία και για "ιδιαίτερες" δραστηριότητες 
( καρέκλα του ανακριτή ).





  Κατά σύμπτωση, εκείνες τις μέρες μας πρότειναν να έρθει
 μια ομάδα ηθοποιών από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος και να μας παίξει, μέσα στην τάξη, το θεατρικό που είναι βασισμένο σ' αυτό το βιβλίο.

   Φυσικά τα παιδιά ξετρελλάθηκαν και πήραν και πολλές ιδέες για το πώς μπορούμε να παίξουμε θέατρο, βασισμένο σε κάποιο λογοτεχνικό κείμενο και το κυριότερο με απλά μέσα! ! !

   Από τις πρώτες κιόλας σελίδες, θελήσαμε να ζωγραφίσουμε τους ήρωες του βιβλίου,
τον Γιάννη και το Σαύρο (σε όλες τους τις εκδοχές) που είναι ιδιαίτερα αγαπητοί
 και με χιούμορ.

Ακολουθούν οι στάσεις σε κάποια μνημεία της πόλης μας.
Συμφωνήσαμε σε κάθε στάση οι τέσσερις ομάδες της τάξης να ασχολούνται με διαφορετική δραστηριότητα. Έτσι έχουμε: γνώσεις, θέατρο, ζωγραφική και κόμικ που θα εναλλάσσονται.
Η ομάδα που έχει αναλάβει τις γνώσεις μας ετοιμάζει μια παρουσίαση στο Power Point με φωτογραφίες, κείμενα και βίντεο για το συγκεκριμένο μνημείο.
Η ομάδα που έχει αναλάβει το θέατρο, γράφει ένα θεατρικό κομμάτι βασισμένο στο απόσπασμα που έχουμε διαβάσει εκείνη την ημέρα και το ετοιμάζει να μας το παρουσιάσει.
 Η ομάδα της ζωγραφικής φυσικά ζωγραφίζει.
Και τέλος η ομάδα με το κόμικ το δουλεύει είτε ηλεκτρονικά είτε με το χέρι.

ΣΤΑΣΗ ΠΡΩΤΗ ( στην Καμάρα )
   Προς το παρόν δουλέψαμε έτσι την πρώτη στάση και πήγε πολύ καλά.
 Μάλιστα τη δουλειά μας την παρουσιάσαμε το ένα τμήμα στο άλλο, μια και δουλεύουμε παράλληλα το ίδιο βιβλίο και με τον ίδιο τρόπο.
 Έτσι και τα παιδιά έχουν ακροατήριο και κίνητρο να δουλεύουν με περισσότερο κέφι!

ΣΤΑΣΗ  ΔΕΥΤΕΡΗ ( στη Ροτόντα )
  Στη δεύτερη στάση οι ομάδες αλλάξανε ρόλους αλλά τα αποτελέσματα ήταν εξίσου καλά και μάλιστα σε πολύ λιγότερο χρόνο. Όσο πάμε βελτιωνόμαστε ! ! !

ΣΤΑΣΗ   ΤΡΙΤΗ ( στο συντριβάνι και στο γλυπτό του Ζογγολόπουλου)

   Αυτή τη φορά οι ομάδες είχαν ν΄ασχοληθούν με δύο θέματα συγχρόνως. 

  Το μοντέρνο γλυπτό που κοσμεί την είσοδο της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης και το συντριβάνι λίγο πιο πέρα.

   Μέσα από την όμορφη παρουσίαση στο Power Point που ετοίμασε η μια ομάδα, μάθαμε αρκετά πράγματα για τον γνωστό γλύπτη που το δημιούργησε, το όνομα του γλυπτού αλλά και τις αντιδράσεις που υπήρξαν κατά το στήσιμό του.

   Μάθαμε ακόμα για το όμορφο συντριβάνι μας την ιστορία του ( πόσο παλιό είναι, πότε πρωτοστήθηκε, σε τι χρησίμευε, με ποια αιτία καταστράφηκε και πώς ξαναστήθηκε με τα ίδια παλιά μάρμαρα).

Και οι διαδρομές μέσα στην πόλη μας συνεχίζονται . . .

ΣΤΑΣΗ   ΤΕΤΑΡΤΗ ( στο σιντριβάνι της πλατείας Ναυαρίνου )
 και ΣΤΑΣΗ   ΠΕΜΠΤΗ ( στην αυλή της Αγια - Σοφιάς )
    Επειδή η χρονιά τέλειωνε, έπρεπε να βιαστούμε κι έτσι προχωρούσαμε δύο δύο στάσεις για να προλάβουμε να τελειώσουμε το βιβλίο. 
   Από τις δύο αυτές στάσεις οι ομάδες δούλεψαν ό,τι άρεσε στην κάθεμία. Και φυσικά παράχθηκε αρκετό υλικό.

 










ΣΤΑΣΗ   ΕΚΤΗ   ( στο Μπεζεστένι )
και   ΣΤΑΣΗ   ΕΒΔΟΜΗ   ( στο μπαλκόνι του ξενοδοχείου Όλυμπος - Νάουσα )

ΤΟ   ΑΛΛΟ   ΤΜΗΜΑ

Με τον ίδιο τρόπο δούλεψε και το άλλο τμήμα της Ε΄ τάξης μια και η συνεργασία μεταξύ μαθητών και δασκάλων είναι πάντα άψογη ! ! ! 
Και φυσικά έφτιαξαν το δικό τους υλικό.

                                                       ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ
   Καταφέραμε να φτάσουμε στο τελευταίο κεφάλαιο του βιβλίου που αναφέρεται στον αποχαιρετισμό του Σαύρου από το Γιάννη, καθώς αυτός χάνεται στα νερά του Θερμαΐκού και ο Γιάννης ξυπνάει απ' τ' όνειρό του, που τον ταξίδεψε στην πόλη του και τον έκανε να δει όλα εκείνα που τα παιδικά του μάτια έβλεπαν από χαμηλά, απ' το κεφάλι ενός δεινόσαυρου που έγινε μάλιστα και ο καλύτερος φίλος του.

   Αποχαιρετήσαμε κι εμείς τη Φιλαναγνωσία για φέτος και καθώς κλείναμε ζήτησα από τους μαθητές μου να μου πουν τη γνώμη τους για το βιβλίο, όπως το είχανε κάνει και στην αρχή που τους το πρωτοπαρουσίασα και μάλιστα πριν το διαβάσουμε.
   Κι ενώ τότε το είχαν αντιμετωπίσει με επιφύλαξη και σκεπτικισμό και το θεώρησαν ότι ήταν ένα βιβλίο για μικρότερα παιδιά, τώρα παραδέχτηκαν πως με τον τρόπο που το δουλέψαμε τους άρεσε πολύ και κέρδισαν πολλά.
   Ομολόγησαν πως τους άρεσε που γνώρισαν καλύτερα την πόλη τους, που έμαθαν περισσότερα μνημεία της και μάλιστα πήραν και πολύτιμες γνώσεις γι' αυτά και το καλύτερο . . . 
τα επισκέφτηκαν από κοντά σε μια εκπαιδευτική περιήγηση που οργανώσαμε γι' αυτό τον σκοπό.
   Τελειώνοντας δημιουργήσαμε τα δύο τμήματα και αφίσες σχετικά με το βιβλίο ( αφού μας ζητήθηκε από το Δίκτυο Φιλαναγνωσίας ) για να συμμετέχουμε στην έκθεση αφίσας που θα διοργανωθεί μ' αυτό το θέμα.

   το εξώφυλλο                                                          και                             το εσωτερικό του βιβλίου

ΚΑΛΟ   ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ   ΚΑΙ   ΚΑΛΟ   ΔΙΑΒΑΣΜΑ   ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΚΩΝ   ΒΙΒΛΙΩΝ 

       ΣΤΙΣ   ΠΑΡΑΛΙΕΣ

Εκδήλωση για τη Σμύρνη

Κλείσαμε τη φετινή χρονιά με μια εκδήλωση για τα 90 χρόνια από την καταστροφή της Σμύρνης.
Η ΣΤ΄ τάξη οργάνωσε την εκδήλωση αυτή μιας και φέτος ασχολήθηκε με το συγκεκριμένο θέμα στα μαθήματα της Γλώσσας και της Ιστορίας.
Επίσης το βιβλίο που διαβάσανε "Τα κοριτσάκια με τα ναυτικά" της Ελένης Δικαίου στο πρόγραμμα Λογοτεχνίας και Φιλαναγνωσίας που κάναμε ήταν πάνω σ' αυτό το θέμα. Μας έδωσε λοιπόν την ευκαιρία να δραματοποιήσουμε ένα απόσπασμα και να το παίξουμε σαν θεατρικό. 
Βέβαια αυτό έγινε με την πολύτιμη βοήθεια της θεατρολόγου του σχολείου μας κ. Ελευθερίας Λουκίδου.
Η εκδήλωση περιλάμβανε ακόμα κείμενα -βίντεο - συνεντεύξεις -χορούς και τραγούδια όλα από την περιοχή της Σμύρνης.
Έγινε την Πέμπτη στις 13 Ιουνίου,στις 8:30 το απόγευμα και τα παιδιά προσκάλεσαν τον κόσμο με δικές τους αφίσες που έκαναν στην τάξη.

ΤΕΛΟΣ    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ

Επιτέλους τα βιβλία μας ολοκληρώθηκαν!
Βέβαια μας πήρε περισσότερο χρόνο απ' όσο υπολογίζαμε αλλά τι να κάνουμε;
Σημασία έχει ότι δεν αφήσαμε  τη δραστηριότητα στη μέση παρ' όλες τις δυσκολίες.
Ήταν μια δουλειά επίπονη και χρονοβόρα αλλά το αποτέλεσμα μας αποζημίωσε!

Έτσι γράψαμε ένα μέρος της ιστορίας με δικό μας τρόπο, αφιερώνοντας μια σελίδα για κάθε κεφάλαιο, που την εικονογραφούσαμε κιόλας και από ένα σημείο και ύστερα συνέχιζε η ομάδα την υπόθεση όπως αυτή ήθελε δίνοντας το δικό της τέλος.

Σε συνεργασία και με το δάσκαλο των εικαστικών φιλοτεχνήσαμε και τα εξώφυλλα των βιβλίων μας και στο τέλος τα δέσαμε για να τα εκθέσουμε στο χώρο της "γωνιάς βιβλίου" της τάξης μας.

Κι έτσι σας παραθέτουμε αντιπροσωπευτικά δείγματα της δουλειάς μας!

Παράλληλα γράψαμε και παίξαμε θεατρικά με τις καλύτερες σκηνές των βιβλίων που μας άφησαν να ξεδιπλώσουμε τις θεατρικές μας ικανότητες, ενώ για ένα από τα βιβλία μας ζητήσαμε και τη συνεργασία της δασκάλας των Εικαστικών για να ξεκινήσουμε μια πιο σοβαρή δουλειά . . .

Ήταν το βιβλίο της Ελένης Δικαίου " Τα κοριτσάκια με τα ναυτικά" που μας συγκίνησε ιδιαίτερα μιας και ασχολείται με μια περίοδο της ιστορίας μας που διδαχθήκαμε πρόσφατα και δώσαμε συνειδητά ιδιαίτερη προσοχή.
Η επέτειος των 90 χρόνων από την καταστροφή της Σμύρνης που συνέπεσε με τη φετινή σχολική χρονιά, μας έδωσαν την ιδέα για μια εκδήλωση που θα οργάνωνε η ΣΤ΄ τάξη στο κλείσιμο του σχολείου. 
Έτσι η διασκευή ενός αποσπάσματος αυτού του βιβλίου προκειμένου να παιχτεί σαν θεατρικό σ' αυτήν την εκδήλωση "ήρθε κι έδεσε" που λέμε.
Πιστεύουμε  ότι θα πάει καλά γιατί δουλεύουμε με μεράκι και κέφι.

Φωτογραφίες και σχόλια θα δείτε στο blogaki μόλις τελειώσει η όλη προσπάθεια.

       Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού Βιβλίου,
και τη γιορτάσαμε με μια ακόμα συνάντηση 
στη Λέσχη Ανάγνωσης, αφιερωμένη σ΄αυτή τη μέρα.

Για να δείτε τι ακριβώς κάναμε, ανοίξτε την αντίστοιχη σελίδα.
        Λέσχη Ανάγνωσης 2012-2013